Mandarijneend in Tokyo

Buiten was het al licht geworden. De zon komt hier altijd zo vroeg op. Opgewonden en ook een beetje zenuwachtig keek ik nog een laatste keer naar m'n spullen en ging na in mijn hoofd of ik alles had ingepakt. Vandaag moest ik voldoen aan één van de verplichtingen van de stichting die mij dit jaar studeren in Japan mogelijk maakt... maar het voelde niet als een verplichting. In tegendeel, ik had er erg veel zin in! En zo zei ik s'ochtends vroeg Yamagata vaarwel voor één dag en ging ik met de razendsnelle shinkansen dwars door het groene landschap heen terug naar Tokyo, waar ik al gauw in een stroming van mensen belandde die allemaal met een duidelijk doel voor ogen doorliepen. Ik daarentegen was steeds aan het rondkijken waar ik nu weer moest overstappen, waarbij ik wel eens tegen de stroming inliep en moest oppassen dat ik tegen niemand opbotste. De sfeer in Tokyo is aan de ene kant hectisch vergeleken met Yamagata, aan de andere kant juist levendig en geweldig om mee te maken. Het trein en metronetwerk is ingewikkeld, maar alles staat zo duidelijk aangegeven met karakters, letters, kleuren en pijlen, dat ik al gauw de weg kon vinden. Eerst met de JR Yamanote lijn naar Shimbashi, daar overstappen op de Tokyo Metro Ginza Line naar Tameikesanno en daar weer overstappen op de Tokyo Metro Nanboku Line, om uiteindelijk op het station Roppongi Icchome uit te komen. Ondertussen genoot ik van de stadse sfeer, de vele verschillende mensen die in en uitstapten, de kleurrijke reclameposters in de metro. Ik wist toen nog niet dat ik op zo'n mooi metrostation zou uitkomen! Het was er supermodern en ruimtelijk, met glazen wanden en met uitzicht op de binnenplaats van de Izumi Garden Tower, een luxe gebouw met winkels, restaurants en appartementen. Bij de eerste uitgang die ik kon vinden ging ik naar buiten en keek om me heen. Veel hoge, moderne gebouwen, maar waar als eerst mijn oog op viel, bleek de juiste te zijn. 'Mori' stond er met westerse letters bovenaan de wolkenkrabber, dat moest wel Arc Mori Tower zijn!

Het metrostation Roppongi Icchome met Izumi Garden Tower ernaast.

De ingang van Arc Mori Tower. Heel stads, maar toch omringd door groen.

En daar zat ik dan, op een bankje achter een grote fontein op de binnenplaats. Om me heen te kijken naar zakenmensen die op een lollige manier een groepsfoto maakten op een trap, blije spelende kinderen, oude mensjes die musjes brood voerden, de westers uitziende klok in het midden, de verschillende (lege) terrasjes, een eclectisch bouwwerk van Romeinse zuilen en metaal dat een poort moest voorstellen, het groen op het dak en de vele vogeltjes die af en aan vlogen (er is een beschermde vogeltuin op het dak) en formeel geklede buitenlanders die serieuze gesprekken voerden of op hun horloge keken. Terwijl ik genoeg te zien had, keek ik nog een laatste keer naar mijn schriftje met woordjes en zinnetjes en probeerde ik geforceerd nog een beetje keigo (beleefd Japans) in m'n hoofd te krijgen, hoewel ik eigenlijk wist dat keigo en zenuwen niet samengaan. Ik was blij dat het bijna twaalf uur was... Met pijn in m'n oren schoot ik met de lift naar boven, naar de 33ste verdieping van Arc Mori Tower. Gelijk voor mijn neus zag ik een deur waarop 'Heiwa Nakajima Zaidan' stond. De komende paar uur heb ik een mapje gekregen met de informatie en verplichtingen van de stichting, heb ik kennis gemaakt met een studente uit Taiwan die nu in Osaka studeert (we waren dus met z'n tweeën op bezoek), heb ik heerlijke sushi en een soort appelflap als toetje (net Nederlands haha!) gegeten samen met de mensen van de stichting en heb ik geprobeerd om zoveel mogelijk te praten. Er vielen wel eens stiltes, maar zodra één van de mannen aan mijn kant van de tafel begon over Nederland en Japan, Yamagata en waarom ik interesse heb in Japan, wist ik wel iets te vertellen. Ze waren allemaal aardig en geïnteresseerd. Sommigen begonnen over Nederlandse woorden in het Japans zoals 'ryukusakku', anderen begonnen Japanse taalgrapjes te maken die wij niet begrepen. Ondertussen keek ik wel eens langs hen heen naar het raam voor mij, waarachter een uitzicht van heel Tokyo lag, met de rode Tokyo Tower heel dichtbij. Het was prachtig. En heel bijzonder om daar te mogen zijn! Om iedereen te bedanken had ik een souvenirtje meegenomen uit Nederland en Yamagata: kruidnoten en kersencakejes! Aangezien Japanners een cadeautje niet meteen uitpakken wanneer de gever er nog bij zit, kan ik alleen maar hopen dat ze het leuk vonden... Met gemengde gevoelens zeiden we gedag en gingen we met z'n tweeën naar beneden. Opgelucht, nog steeds een beetje gespannen, maar wel tevreden over vanmiddag.

Daar zat ik dan, ergens bovenin!

Onderdoor richting de binnenplaats.

Een vreemde mix van modern westers en oud Romeins...

Na veel gekletst te hebben en onze namen te hebben uitgewisseld (voor op facebook), zeiden we elkaar gedag op Shimbashi. Zij ging terug naar Osaka, ik had nog plannen in Tokyo... en dat was het plan om er nog even te zijn! Zo liep ik spontaan tegen een boekenmarkt aan op het plein voor het metrostation van Shimbashi. En daar was zoveel te zien: moderne romans, oude versleten stripboeken en prentenboeken, kookboeken, woordenboeken, hobbyboeken (vooral knutselen en origami), kunstboeken, posters, Japanse prenten, oude lp's en cd's (vooral klassiek en jazz), reisgidsen, vergeelde ansichtkaarten van vroeger uit verschillende plaatsen in Japan, advertenties van oude films, woordenboeken, tijdschriften en ga zo maar door. Na heel lang neuzen door het doolhof van kraampjes, ging ik met een mooie prent met mandarijneenden erop en een boek 'Shinpuru Hitori Kurashi' (eenvoudig op jezelf wonen, wel toepasselijk!) in mijn tas naar het  treinstation Shimbashi, waar ik de trein nam naar Ueno. Hier was ik van plan om om 18.17 op de shinkansen te stappen, wat betekende dat ik nog twee uur de tijd had om naar het Ueno park en Ameyoko-cho te gaan! En zo liep ik door het Ueno park, wat helemaal in het teken stond van 'Tokyo Green 2012', al wist ik niet wat dat precies was... in ieder geval waren er mooie bloemen geplant en gekleurde vlaggetjes opgehangen in de bomen. Op de meeste plekken was het erg druk, op sommige plekken was het weer heel rustig. Zoals die kleine, verborgen shinto-schrijn met verschillende kleine, rode torii en een paar trappen naar beneden als ingang. Hier ontmoette ik vosjes met rode sjaaltjes en mysterieuze, donkere gangetjes achter de gebouwen die een beetje verlicht werden door rode lampions. Ik had er graag willen kijken, maar durfde niet... En toen stond ik daar, bij die andere mooie tempel die omringd werd door waterlelies! In de zomer bestonden ze uit enorme groene bladeren met prachtig roze bloemen, groeiend en bloeiend! Nu waren de grote groene bladeren het enige wat er nog van over was, want de roze bloemen waren veranderd in grijze douchekoppen. De zomer is voorbij...

De boeken (en van alles) markt!

Nu moet het mij wel gaan lukken hoor, op mezelf wonen!

Oooh... mysterieus!

Eerst een mooie, roze bloem, nu alleen nog maar een 'douchekop'...

Het vrolijke Uenopark.

Links Ameyoko, rechts Uechun. Veel geuren en kleuren en vooral heel veel mensen!

Na genoten te hebben van de levendige, internationale sfeer van de drukke winkelstraat Ameyoko-cho, de gemengde etensluchten van verse vis en kebab opgesnoven te hebben, ananas op een stokje te hebben gegeten, op een merkwaardige manier aangesproken te worden door een oud vrouwtje en heel veel buitenlanders gezien te hebben (ben ik niet meer gewend in Yamagata!), was het maar eens tijd om terug te keren naar het treinstation. Om mezelf te trakteren na deze inspannende, maar leuke dag, kocht ik een ekiben (een bento op het station). Deze at ik lekker in de trein op! Buiten was het donker geworden, alleen de lichtjes van huizen kon je nog zien, die steeds minder werden naarmate Tokyo steeds verder achter ons lag. Ik keek naar buiten en zag alleen mezelf spiegelen in het glas. Ik deed m'n ogen dicht en rustte uit, zoals wel meer mensen om mij heen. Allemaal vermoeide gezichten, allemaal op weg naar huis door het donker.

Mijn avondeten: Gecarameliseerde zoete aardappel, rijst met paddestoelen en zeewier, rijstnoedels, 'rode vis', paprika, shiitake, pompoen, garnaal, wortel, kwarteleitje, edamame...